భావలహరి

ప్రకృతా....వికృతా?! వీణ్ణి చూసి వీడి దేహాన్ని చూసి వీడి బతుకును చూసి వాడు జాలిపడ్డాడు... వీణ్ణి ఎలాగైనా బాగుచేయాలని వాడు తీర్మానించుకున్నాడు... పథకం ప్రకారం మత్తు పెట్టి వీడి వెన్నెముక విరిచాడు... వీడి ఎముకల్లోని మూలుగు వాడు కమ్మగా జుర్రుకున్నాడు, వీడికి ఉత్త ఎముక లిచ్చి ప్రేమగా తిను అన్నాడు, వీడి మనసు సోలయింది, మానికయింది, వీడి అభిమానం “బ్యానర్’ అయింది, గుడ్డిగా భజన చేయటం “మానర్” అయింది, వాడికి వీడు ఇపు డొక చెప్పు, వాణ్ణి జాగ్రత్తగా మోసే పల్లకీ, వాణ్ని కాపాడే ఒక బుల్లెట్ ప్రూఫ్ కోటు, ఈ లోగా వీడికి ఎపుడో ఓ నాడు.. ఆ మత్తు దిగిపోయింది, చూస్తే?! కూలి పోతున్న తన ఎముకల గూడు కాలిపోతున్న తన ఆశల గోడు ఆక్రమించబడిన నడిచే త్రోవ కబ్జా చేయబడిన కాలిక్రింది నేల గాలిని దోచారు, నీటిని దాచారు.! ఎన్నో సునామీలు, చరిత్రలో ఎన్నో తిరుగుబాట్లు, అకస్మాత్తుగా సంచలనాలు తప్పవు. ఆపాలనుకొన్నా ప్రభంజనాలు ఆగవు. వికృతి వేసుకున్న ప్రకృతి వేషం వెలిసిపోతుంది, వికృతిలో ముంచబడిన ప్రకృతిమూర్తి బయటపడుతుంది! ~ అడుసుమల్లి రవి కుమార్

క్షణం..జీవిత వీక్షణం! పూలవనాన ఒక మల్లె మొగ్గను వాన చినుకు స్పర్శకు పులకింపజేస్తుంది ఓ క్షణం... ఒడిలిపోయిన మరో పూవును అదే చినుకు రాలిపోయేలా చేస్తుంది అదే క్షణం! నూతన వధూవరుల కొత్త జీవితపు ఆశలను హారముగా కూర్చి మెడలో వేస్తుంది ఓ క్షణం.. కలిసి బ్రతకటాన్ని కలగా మార్చి జంటలను విడగొడుతుంది అదే క్షణం! కొత్త పిచ్చోడిని పసి పరువాన ప్రేమ వ్యసనానికి బానిసగా చేస్తుంది ఓ క్షణం... ద్వేషంతోనో, వికారంతోనో ప్రేమికుడిని ఉన్మాదిగా మారుస్తుంది అదే క్షణం! ముష్కరులను మట్టికరిపిస్తూ,దేశ రక్షణలో మరణించిన సైనికుడిని వీరునిగా చేస్తుంది ఓ క్షణం.. జాతి విద్రోహ వ్యాఖ్యలతో అహంకరించే వాడికి కుక్క చావునిస్తుంది అదే క్షణం! ఆనందం బాధగా, బాధ ఆనందం గా మారడానికి పట్టే సమయం క్షణమే.. క్షణభంగురమైనది మానవ జీవితం ఎగుడు దిగుడులూ క్షణ పరిమితాలే! ~ అడుసుమల్లి రవి కుమార్