భావలహరి

నాకు "నేనే" కారాగారం.. అది భద్రత అనుకుంటాం..కానీ అదే బంధనం అది అస్థిత్వం అనుకుంటాం..కానీ అదే అగాధం అది వైభవం అనుకుంటాం..కానీ అదే విహీనం అది మరేదో కాదు.."నేనే" అనే అహం! దానిని ఎంత పట్టించుకుంటే అంత పతనమవుతాం దాని పట్ల ఎంత శ్రద్ధ తీసుకుంటే అంత స్వార్ధ పరులవుతాం దానిని ఎంత విస్మరిస్తే అంత విముక్తులవుతాం అహంకారం మనకు మనమే కట్టుకున్న కారాగారం అందులోంచి విడుదలయితేనే మనకు స్వేచ్చా విహారం! ~ అడుసుమల్లి రవికుమార్

రంగులెన్నున్నా విడివిడిగా కనువిందు చేయగలవా ఏడు రంగుల కలయికేగా అంబరంలో సంబరం! మానవ జీవితం రంగుల కలయిక ఎర్ర రంగు సూర్యుడు పచ్చ రంగు అవని నీలపు రంగు ఆకాశం తెల్ల రంగు వర్షం రంగే లేని గాలి ఇవి కలిస్తేనే మన శరీరం!! కష్టం సుఖం కోపం ప్రేమ జాలి అసూయ ద్వేషం.. ఇవీ రంగులే!! ఏ రంగు నీ మనసుకంటుకుంటుందో ఆ రంగే నీ చేతులకంటుకుంటుంది గా!! విధి నీకు ఏ రంగు పూసినా నీ పెదవంచుకి నవ్వుల రంగేసెయ్ గాయాలెంతగా నీ ఎదను తడుముతున్నా..!! ~ అడుసుమల్లి రవి కుమార్ హోలీ పండుగ శుభాకాంక్షలు 💐 💐

అడవికి దగ్గరగా వున్న  కుగ్రామంలో,  ఒక సోమరి యువకుడు వుండేవాడు.  వాడికి తల్లిదండ్రులు పెట్టిన లక్షణమైన పేరు(నారాయణ) ఉన్నా,  అది యెవరికీ తెలిసేది కాదు. ఎందుకంటే, వాడు యెప్పుడూ, యెవరైనా యేదైనా వుచితంగా యిస్తారేమో, అని యెదురుచూస్తూ, వాళ్ళు పెట్టింది తిని, గమ్యం లేకుండా, కాలక్షేపం చేస్తుండేవాడు. అందుకని గ్రామస్తులు వాడికి  ' పరాన్నభుక్కు '  అని పేరు పెట్టి చులకనగా చూసేవారు. . స్వతహాగా బద్ధకస్తుడు అవడం వలన,  తిండీతిప్పలు సులభంగా జరిగిపోయే ఉపాయం కోసం వెదుక్కోవడం అలవాటు చేసుకున్నాడు.  ఎక్కడ యేవిధమైన సంతర్పణలు వున్నా,  అవి పెళ్ళిభోజనాలైనా,  పితృకార్యాలైనా, హాజరయ్యేవాడు ఆ క్రమంలో, ఒకరోజు మన పరాన్నభుక్కు,  ఒక పండ్లతోటలో చెట్టెక్కి,  పళ్ళు కోసే ప్రయత్నంలో వుండగా,  తోటమాలి,కర్ర పట్టుకుని వస్తుంటే,  వాడిని చూసి, భయపడి, పరాన్నభుక్కు, దగ్గరలోని అడవిలోకి,  పరుగుతీసాడు,  దాక్కుందామని.  అడవిలో పరాన్నభుక్కుకు తినడానికి యేమీ దొరకలేదు.  మళ్ళీ, నెమ్మదిగా గ్రామంలోకి వద్దామని ప్రయత్నిస్తుండగా,  ఒక చిత్రమైన దృశ్యం అతని...