భావలహరి

మౌనం మాట్లాడితే లిపి లేని మాటలెన్నో.. కాలం కాసేపు ఆగితే కనపడని కలతలెన్నో.. గతానికి గడువునిస్తే మరపురాని గురుతులెన్నో.. బాధలను మరవనిస్తే కన్నీటికి వీడ్కోలులెన్నో.. ఆనందాలు గుర్తొస్తే వికసించే నవ్వులెన్నో.. నిన్నటిని వదిలేస్తే రేపటికి ఆశలెన్నో.. నేటిని ఆస్వాదిస్తే మిగిలిపోయే మధురిమ లెన్నో... శుభోదయం 🌷 మళ్లీ నాలుగు సంవత్సరాల తర్వాత వచ్చే ఫిబ్రవరి 29ని మరుపురాని రోజు గా మార్చుకుందాం!

🌃 శుభరాత్రి 🤹 దుఃఖాన్ని చిరునవ్వుతో బంధించి గాయాన్ని రెప్పలతో మూసి  రాత్రిని కలల్తో అలంకరిద్దాం ఏకాంతాన్ని జ్ఞానంతో అంటించి చీకటి దుప్పటి కప్పుకుని బూడిదై  పొద్దున్నే కొత్త ముఖం తొడుక్కుందాం బతుక్కిదే చిట్ట చివరి క్షణమైనట్లు  నిట్ట నిలువునా నిప్పుకణమై భగ్గుమందాం ఊరంతా తగలబడినా కాలిన మొండి గోడల్ని చీల్చుకుని ఎన్ని గింజలు తలెత్తుకుని చిగురించడం లేదూ…? అలాగే… మనమూ మళ్ళీ… చిగురులేద్దాం రేపటి ఆశల రాయభారుల్లా!! ~ అడుసుమల్లి రవికుమార్

నిజమైనదేమిటో నీకు పూర్తిగా తెలియకుండానే, నువ్వు చూస్తున్న ప్రతి దానికీ నిజమని పేరు పెట్టకు

శివయ్యా... 🙏 ఆదుకుని, ఆర్తి తీర్చే తండ్రీ🙏 నీ పైన నా భక్తి.. భాష తెలియని భావమంటి మనసులో అలుపు తెలియని భావోద్వేగపు కడలి! 🕉️🔱🕉️🔱🕉️🔱🕉️🔱🕉️🔱🕉️🔱 ~ అ.ర.కు

ఒకరిని... మంచోడని గౌరవించడానికీ, నీకు మంచి చేశాడని గౌరవించడానికీ చాలా తేడా ఉంది బాసూ...! అభిప్రాయాలెప్పుడైనా అంతరంగం నుండి పుట్టాలి కానీ,అందుతున్న అవసరాలు నుండి కాదు! ~ అ.ర.కు

🥀 *శ్రీ వేంకటేశ్వర స్తోత్రం* 🥀 కమలా కుచ చూచుక కుంకుమతో నియతారుణితాతుల నీలతనో | కమలాయతలోచన లోకపతే విజయీ భవ వేంకటశైలపతే || ౧ || సచతుర్ముఖషణ్ముఖపంచముఖ ప్రముఖాఖిలదైవతమౌళిమణే | శరణాగతవత్సల సారనిధే పరిపాలయ మాం వృషశైలపతే || ౨ || అతివేలతయా తవ దుర్విషహైరనువేలకృతైరపరాధశతైః | భరితం త్వరితం వృషశైలపతే పరయా కృపయా పరిపాహి హరే || ౩ || అధివేంకటశైలముదారమతే జనతాభిమతాధికదానరతాత్ | పరదేవతయా గదితాన్నిగమైః కమలాదయితాన్న పరం కలయే || ౪ || కలవేణురవావశగోపవధూ శతకోటివృతాత్స్మరకోటిసమాత్ | ప్రతివల్లవికాభిమతాత్సుఖదాత్ వసుదేవసుతాన్న పరం కలయే || ౫ || అభిరామగుణాకర దాశరథే జగదేకధనుర్ధర ధీరమతే | రఘునాయక రామ రమేశ విభో వరదోభవ దేవ దయాజలధే || ౬ || అవనీతనయాకమనీయకరం రజనీకరచారుముఖాంబురుహమ్ | రజనీచరరాజతమోమిహిరం మహనీయమహం రఘురామ మయే || ౭ || సుముఖం సుహృదం సులభం సుఖదం స్వనుజం చ సుఖాయమమోఘశరమ్ | అపహాయ రఘూద్వహమన్యమహం న కథంచన కంచన జాతు భజే || ౮ || వినా వేంకటేశం న నాథో న నాథః సదా వేంకటేశం స్మరామి స్మరామి | హరే వేంకటేశ ప్రసీద ప్రసీద ప్రియం వేంకటేశ ప్రయచ్ఛ ప్రయచ్ఛ || ౯ || అహం దూరతస్తే పదాంభోజయుగ్మ ప్రణామేచ్ఛయాఽఽగత్య సేవాం కరోమి | సకృత్సేవయా...

రాలిన పూవు మట్టిలో కలిసిపోతుంది వాలిన చూపు ఎక్కడో నాటుకుపోతుంది కురిసిన వర్షం వంకలో వాగులో చివరకు సముద్రంలో కలిసిపోతుంది పొద్దుటి వెలుగు మీదకు చీకటి తరుముకొస్తుంది చీకటి పంచిన కలలను ఏ వెలుగో తుడిచేసిపోతుంది నిన్నటి రాత్రి నేటి రాత్రి ఒక్కటి కాదు నిన్నటి వెన్నెల ఇవాళ్టి వెన్నెల వేరు వేరే మధ్యలో ఈ కాలం గొడవేమిటి  గుండ్రని భూమికి దిశలేమిటి? ఎటు వెళ్ళినా నీవు ముందుకే వెళ్తావు- నీ జీవితాన్ని నీవు ఇటు నుంచి అటూ అటు నుంచి ఇటూ జీవిస్తావు ఎటు వెళ్ళినా ఇక్కడికే వస్తావో లేక ఎక్కడికైనా పోతావో? ఏమైతేనేం? నీ కాలం నీ ప్రాణం నీ ప్రయాణం ఒక్కటే అయినప్పుడు! ఏమైపోతేనేం? నీ గానం నీ గాయం నీ జ్ఞాపకం నీ వెన్నంటే వస్తున్నప్పుడు! జీవితంలో ప్రతి క్షణాన్ని ఆస్వాదించేయ్ ఎందుకంటే ఒక్కోసారి గెలుపే ఓటమి,ఓటమే గెలుపు మరి! ~ అడుసుమల్లి రవి కుమార్